Maria Grammatikopoulou
Favicon

Συχνές ερωτήσεις

Συχνά θέματα που πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής που επισκέπτεται το νευρολογικό ιατρείο!

  • Όταν έχουμε κεφαλαλγία (πονοκέφαλο), κυρίως όταν αυτή εμφανίζεται ξαφνικά, είναι πολύ έντονη ή συχνή ή όταν αλλάζει σε σχέση με την εικόνα που έχει συνηθίσει ένας ασθενής. 
  • Όταν κάποιο μέλος του σώματος μας είναι αδύναμο ή μουδιασμένο ξαφνικά ή από καιρό.
  • Όταν υπάρχει διαταραχή στην όρασή μας 
  • Όταν εμφανίζονται προβλήματα στη μνήμη-συμπεριφορά και αυτό επηρεάζει την καθημερινότητά μας (ή κάποιου δικού μας ανθρώπου).
  • Όταν κουραζόμαστε ευκολότερα από παλιά 
  • Όταν έχουμε προβλήματα ισορροπίας-αστάθεια με ή χωρίς πτώσεις.
  • Όταν έχουμε τρόμο σε κάποιο σημείο του σώματός μας.
  • Όταν έχουμε ζάλη-ναυτία.
  • Όταν έχουμε επεισόδια απώλειας συνείδησης (λιποθυμίες).
  • Όταν έχουμε συμπτώματα άγχους που προκαλούν διάφορα σωματικά ενοχλήματα.
  • Όταν μας εξετάσει γιατρός άλλης ειδικότητας και θεωρεί σημαντική την εξέταση από νευρολόγο. 
Κατά τη διερεύνηση νευρολογικών παθήσεων απαιτείται συχνά η συνεργασία με άλλες ιατρικές ειδικότητες όπως παθολόγο/γενικό ιατρό, οφθαλμίατρο, ψυχίατρο, ΩΡΛ, ρευματολόγο, νευροχειρουργό, ορθοπεδικό, καρδιολόγο, ενδοκρινολόγο κ.α.. Η σωστή συνεργασία μεταξύ ιατρών διαφορετικών ειδικοτήτων οδηγεί στην πιο έγκαιρη και σωστή διάγνωση και συνεπώς στην καλύτερη αντιμετώπιση προς όφελος του ασθενούς.
Η ψυχιατρική συμπτωματολογία αποτελεί αντικείμενο κατά βάση της Ψυχιατρικής ειδικότητας, που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες αποτελούσε κοινή ειδικότητα με αυτήν της Νευρολογίας. Πλέον οι δύο ειδικότητες έχουν διαχωριστεί, εξακολουθούν όμως να αλληλεπικαλύπτονται γιατί πολλά παραδοσιακά νευρολογικά νοσήματα εκδηλώνουν συμπτώματα από την ψυχική σφαίρα, ενώ παράλληλα πολλά αυστηρά ψυχιατρικά συμπτώματα έχουν ως πηγή τους τη δυσλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των νευρολογικών συμπτωμάτων πρέπει να διερευνηθεί με περαιτέρω εξετάσεις. Συχνότερα χρησιμοποιούμενες είναι οι εργαστηριακές-μικροβιολογικές εξετάσεις, ο απεικονιστικός έλεγχος με αξονική-μαγνητική τομογραφία, ο έλεγχος ταχυτήτων αγωγή –ηλεκτρομυογράφημα για έλεγχο νεύρων και μυών, το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα σε υπόνοια ή διαγνωσμένη επιληψία. Σε κάποιες από τις καταστάσεις, μάλιστα, είναι απαραίτητος ο έλεγχος με διαδικασίες που απαιτούν ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, π.χ. οσφυονωτιαία παρακέντηση. Η λήψη, φυσικά, λεπτομερούς και ακριβούς ιστορικού, δηλαδή πληροφοριών για τη συμπτωματολογία και τη γενική εικόνα υγείας του ασθενούς, και η πλήρης κλινική εξέταση εξακολουθούν να είναι ο κεντρικότερος άξονας για τη σωστή αξιολόγηση του νευρολογικού ασθενούς.

Η επιστήμη της Νευρολογίας ασχολείται κατά κόρον με νευροεκφυλιστικά νοσήματα, δηλαδή νοσήματα των οποίων η συμπτωματολογία απορρέει από τη φθορά του νευρικού συστήματος (μεταξύ των οποίων οι ανοικές διαταραχές και η Νόσος Parkinson). Η αντιμετώπιση αυτών των νόσων είναι λιγότερο ριζική, με κύριο στόχο τον έλεγχο συμπτωμάτων και όχι τη διόρθωση της διαταραχής καθεαυτής.

Σε κάθε εξέταση από όλες τις ιατρικές ειδικότητες, πολύ δε περισσότερο από τη νευρολογική ειδικότητα, καλό είναι ο ασθενής ή οι συνοδοί του να έχουν ξεκαθαρίσει από πριν το κεντρικό πρόβλημα για το οποίο αναζητούν βοήθεια, διαθέτοντας καλή γνώση του ιστορικού του, χρόνο για την εξέτασή του και κυρίως υπομονή στην προσπάθεια εύρεσης διάγνωσης και θεραπείας. Οι νευρολογικές διαγνώσεις σπανίως τίθενται άμεσα. Απαιτούν συνήθως μακροχρόνια παρακολούθηση που ενίοτε οδηγεί στην αναθεώρηση αρχικών διαγνώσεων.